L17-จุดหมายที่ปลายเดิม (2)

posted on 04 Jul 2010 16:36 by boynipan directory Fiction, Diary

 

             กลับมานั่งเมื่อยสมองซีกขวาต่อและลับ ‘เคียว’ ต่อ จากประสบการณ์มองหาช่องทางชิงรางวัลที่ผ่านมาเราสามารถนำบทวิเคราะห์กลับมาใช้ประโยชน์ได้อีก  กล่าวคือ เทคนิคในการมองหาโอกาสชิง ‘ตั๋วเครื่องบินฟรี’ ของเรายังคงเหมือนเดิม คือต้องมองหาแคมเปญแจกรางวัลของบริษัทต่าง ๆ ที่ใจดีจากสื่อที่พวกเขาใช้ในการประชาสัมพันธ์สินค้า ไม่ว่าจะเป็นทางโทรทัศน์, หนังสือพิมพ์, คลื่นวิทยุ ฯลฯ ในจำนวนเหล่านี้ สื่อใดสื่อหนึ่งอาจเป็นสถานที่ล่อนลงจอดของ ‘โอกาส’ ที่มาจากสวรรค์

            หน้าที่ของเรา คือ การหาให้เจอในระยะเวลาที่กำหนด หลายครั้งที่เรามักจะเจอโอกาสดี ๆ แต่หมดเขตรับใบสมัครเสียแล้ว

            ทั้งนี้ สื่อที่ส่งผลกระทบต่อผู้บริโภคได้มากที่สุดและบริษัทต่าง ๆ นิยมใช้กันมาก คือ สื่อทางโทรทัศน์โดยดูได้จากการซื้อช่วงเวลาสำหรับโฆษณาที่มีราคาสูงลิ่ว โดยมีตัวอย่างที่ผ่านมาอย่างเช่นของ Asian Max หรือของ AXE ที่ทำให้เรารับรู้ แต่อีกสื่อหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กันและมีฐานลูกค้าที่กว้างลำดับต่อมา นั่นก็คือ สื่อหนังสือพิมพ์ ศูนย์กลางกระจายข่าวที่บริโภคง่ายในราคาหลักสิบ มีผู้เสพอยู่ทั่วทุกหนแห่ง ใครเล่าจะรู้ว่าบนแผ่นกระดาษบาง ๆ นั้น หลายครั้งที่มี ‘ตั๋วเครื่องบินฟรี’ แจกอยู่

            ‘เวลาเราหยิบหนังสือพิมพ์สักเล่มหนึ่งอ่าน เรามักจะเปิดที่หน้าไหน?

            สำหรับผม โดยส่วนตัวแล้วที่ชอบเป็นพิเศษ คือ หน้าโฆษณาแนะนำทัวร์เพื่อการท่องเที่ยว ไม่ใช่จะเพิ่งมาชอบแต่ชอบอยู่นานแล้ว ผมชอบอ่านรายละเอียดกรุ๊ปทัวร์ต่าง ๆ ที่เสนอจัดทริปท่องเที่ยวไปยังที่ต่าง ๆ และมีราคาบอกพร้อมสรรพ อาทิเช่น ‘เที่ยวเกาหลีกับราคาสุดคุ้ม 5 วัน พักโรงแรม 4 ดาว สัมผัสหิมะที่ลานสกี/เกาะนามิ/เอเวอร์แลนด์/บุฟเฟต์ขาปูยักษ์+โชว์พิเศษ 34,900.- บาท’ หรืออย่าง ‘โอ้โฮยุโรป 4 ประเทศแสนสวย ฝรั่งเศษ-สวิส-ออสเตรีย-อิตาลี ขึ้น 2 ยอดเขาจุงฟราว + แมทเทอร์ฮอน(สัญลักษณ์แห่งสวิส) 68,900.- บาท’ ฯลฯ ถูกบ้างแพงบ้างคละเคล้ากันตามฤดูกาล แม้จะรู้ดีว่าคงได้แค่มองไม่มีโอกาสได้ไป แต่ความคิดที่มักเกิดขึ้นเสมอยามที่เห็นรายชื่อเหล่านั้นผ่านตา ก็คือ ‘สักวันหนึ่งเราจะต้องไปให้ได้’ โดยเฉพาะยามเมื่อเห็นว่าราคาบางกรุ๊ปนั้นถูกแสนถูก และพอมีกำลังที่อาจจะเอื้อมถึง พลังใจจะเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ นับเป็นความสุขน้อย ๆ ที่เกิดขึ้นจากการแค่ได้เห็นเพื่อกับไปจินตนาการต่อด้วยการ ‘นึก’ โดยมีแพลงของพี่ก๊อต จักรพรรณ์ อาบครบุรี ดังขึ้นเป็นระยะ ‘ต้องมีสักวัน ๆ !

            ตามปกติ หน้าโฆษณาอาจจะประมาณ 1-2 หน้า แต่ในบางวันหน้าโฆษณาอาจมีมากขึ้นถึง 3 หน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ซึ่งมีหลากหลายบริษัทมาลงโฆษณาไว้ ทุกคนต่างใช้พื้นที่อันจำกัดลงรายละเอียดต่าง ๆ ของตนเท่าที่มีกันอย่างเต็มที่ ผมมักจะไล่ดูในแต่ละช่องไปเรื่อย ๆ และนำราคาของแต่ละที่มาเปรียบเทียบกันเล่น ๆ  ที่ไหนถูก ที่ไหนแพง แตกต่างกันอย่างไร ทุกอย่างคงจะดำเนินไปตามปกติเหมือนทุกวัน ถ้าในวันหนึ่งผมไม่ไปเจอกับข้อความบทหนึ่งเข้า ในขณะที่สายตากำลังละเลงตัวหนังสือเบื้องหน้าอย่างเพลิดเพลินจำเริญอารมณ์

            มันอยู่ที่ตรงนั้น

            ที่ด้านล่างของหน้าหนังสือพิมพ์หน้าสุขภาพ ของสำนักพิมพ์ คม ชัด ลึก  ตัวหนังสือกลุ่มหนึ่งมีการเรียงตัวกันอย่างผิดปกติบนสีพื้นหลังที่แปลกตา แม้รอบด้านจะมีคอลัมน์ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพกระจายอยู่โดยรอบ ทั้ง ‘ไขปัญหาสุขภาพแผนจีน’ ในหัวเรื่อง ‘กลิ่นใครคิดว่าไม่สำคัญ’ และด้านข้าง ‘ศุกร์กับเซ็กส์- สมการชีวิตคู่’ แต่กรอบใหญ่เบื้องหน้านั้นไม่ใช่เลย หัวข้อโปรยไว้ด้วยตัวหนังสือสีส้มหนาอย่างชัดเจนจนผมต้องสะดุด ‘ค้นพบสีสันแห่งมรดกวัฒนธรรมในฮ่องกง

             ผมขยี้ตาหลายครั้งและจ้องมันอย่างไม่เชื่อสายตา พร้อม ๆ กับปล่อยคำอุทานที่ไม่ใช่คำอุทยานออกมาว่า..

            ‘เฮ้ย!! นี่มันตั๋วเครื่องบินนี่น่า?!

            ใช่แล้วครับ มันเป็นโฆษณาโปรโมทการท่องเที่ยว ครั้นเมื่อแรกเห็นผมอ่านมันซ้ำอยู่หลายครั้ง ด้วยตัวหนังสือที่เล็กมากทำให้มองไม่ค่อยถนัด ผมเพ่งมองตัวหนังสือแต่ละตัวด้วยความระมัดระวังราวกับกลัวว่ามันจะหายไป ข้อความบทที่เห็นนั้น เขียนไว้ดังนี้

            “ข่าวดี ประกวดชิงรางวัลแพ็คเกจท่องเที่ยวฮ่องกง ขอเชิญร่วมประกวดโปรแกรมท่องเที่ยวฮ่องกงใน 1 วัน ตามสไตล์ของตัวคุณเองในหัวข้อ Journey of Discovery พร้อมตอบคำถามว่า เทศกาลฮ่องกงวินเทอร์ เฟส จัดขึ้นระหว่างวันที่เท่าไหร่ คำตอบที่ถูกต้องและโปรแกรมที่ถูกใจคณะกรรมการที่สุด จะได้รับรางวัลแพ็คเกจท่องเที่ยวฮ่องกงสุดหรู 3 วัน 2 คืน สำหรับ 2 ที่นั่ง กรุณาส่งคำตอบและโปรแกรมท่องเที่ยวฮ่องกงในแบบคุณมายัง บริษัทแฟรนคอม เอเชีย ชั้น 28 …

            ป้ายบอกทางที่อ่านได้ คือ จุดหมายที่ปลายเดิมของเรา รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าของผมอีกครั้ง

            ผมรีบทักทายเพื่อนเก่าด้วยความคิดถึงที่ไม่ได้พบเจอกันนาน

            ‘ว่าไงฮ่องกง สบายดีอยู่ไหม?!

 

 

 

 

 
                 (โปรดติดตามตอนต่อไป)
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ข้าพเจ้าว่า...สองสามย่อหน้าแรก เยอะเกิน
ช่วงกลางก็เข้าที
แต่ก็ยังจบได้สวยเหมือนเดิมbig smile

#1 By mayigototoilet on 2010-07-07 12:03